“Everything bounces everywhere
with almost no loss.”
Al Swanson

 

Het begint –zoals steeds- met twee geliefden. Zij: bekoorlijk van stem. Hij: een fraai tafereel. En had hij, Narcissus, in plaats van naar zichzelf wat meer naar haar, Echo, omgekeken, dan was er geen maar. Maar gedoemd is de liefde van het paar dat meer belust is op de eigen stem of beeltenis dan op elkaar. En om een lang verhaal kort te kunnen maken, kwijnt Narcissus weg van honger en dorst bij zijn eigen, eeuwig ongrijpbare spiegelbeeld in het water en wordt Echo aan stukken gereten en als pitten over de gehele aardbol uitgestrooid. Om er in bergen, geulen en grotten voor eeuwig haar hartenkreet terug te kaatsen. Echo – alsof de bergen antwoord geven.

Echo is de eerste co-creatie van Post uit Hessdalen en Zwerm. Samen gaan zij op zoek naar de resonanties, associaties en herinneringen die verscholen liggen in de plekken waar Echo terechtkwam. Met muziek en video live op de scène brengen zij de twee mythologische geliefden Echo en Narcissus dit tijdperk binnen. Waar Echo online resoneert in binaire pitten uitgestrooid op servers in Mons, South Carolina of de Stille Oceaan, in plaats van tussen majestueuze bergen en in diepe dalen. En Narcissus zich vergaapt aan zijn virtuele beeltenis in de black mirror van zijn smartphone.

Echo vertrekt vanuit die ene herinnering in een mensenleven die zorgde voor een abrupte omkering van ‘nog niet’ in ‘altijd al’. De herinnering die als een druppel water een plas beroerde om in steeds verder uitdijende cirkels ten slotte de oceaan te ontwrichten.

Als een hedendaagse Echo beweegt danseres Charlotte Goesaert zich tussen de muzikanten van Zwerm en hertekent de scène door een steeds groeiend videoscherm te manipuleren. De beweging vervormt het geprojecteerde beeld, doet delen verdwijnen of voegt juist details toe. Uit deze pitten probeert zij zichzelf te reconstrueren.

© Stijn Grupping