Public Poems is een langlopend project dat voortkomt uit een voyeuristische fascinatie voor het alledaagse gesprek.

 

Gewapend met pen en papier zoeken we openbare plaatsen op, zoals pleinen, parken, bibliotheken, openbaar vervoer en diensten, om (in handschrift) de dagelijkse gesprekken van de plek op te tekenen en te inventariseren. Het is een dichterlijke poging om een plaats in kaart te brengen.
Public Poems zoekt de spanning op tussen privé en publiek en tussen technologie en privacy. We proberen vast te leggen wat aan de voortdurende controle door bijvoorbeeld bewakingscamera’s of dataregistratie ontsnapt. De gaten en hiäten in de registratie en interpretatie van gegevens worden benadrukt: onze handen schrijven te traag zoals de camera vanuit een bepaalde hoek filmt en de computer informatie reduceert tot een binaire code. De verzamelde teksten nemen een fragmentarische vorm aan die herinnert aan de manier waarop we vandaag de dag gewend zijn om informatie tot ons te nemen.

Met Public Poems onderzoeken we de publieke ruimte. Kunnen we vastleggen wat er werkelijk aan de hand is in een plaats, een stad, een moment in de tijd? En hoe brengen we het resultaat terug in de openbare ruimte?

Public Poems is ‘gevonden’ poëzie met het vermogen om poëtische schoonheid te zien in het dagelijkse gesprek, waar de spreker het niet herkende. Vergelijkbaar met een readymade in de beeldende kunst en geïnspireerd door o.a. dadaïstische poëzie brengen we het spontane en wonderlijke van het alledaagse naar boven.

Speciaal voor Wintervuur festival legt Post uit Hessdalen sinds de zomer van 2019 de oren regelmatig te luisteren in de wijk Antwerpen Dam, om zo via de Public Poems de wijk in kaart te proberen brengen.

De gevonden gedichten worden door zangeres Naomi Beeldens en muzikanten Hannes d’Hoine en Milan Warmoeskerken op het podium tot leven gewekt, in een dagelijks wisselend free-jazz-spoken-word-programma.

*
dochter van die Virginie
wel lief
Sacha
en Sacha was onderweg
Sacha
Sacha
hallo
Sacha
Sacha is karakterieel momenteel

 

*
ik zei
ik zei
ik zeg van
alleen maar
dus euhm
ja
we hebben wel geboord
oh ja
hoe lang is dat geleden
1 september 1966
de boor op de verkeerde boorkop gezet
op de blauwe
op die andere
je mond
dinsdagmorgen
nee maandag
maandagmorgen kom ik in de koffiekamer
dat zijn allemaal dingen
ja
ik denk voor veel mensen
dat het goed zou zijn
het valt me wel op
heel veel dingen zijn logisch
ik hoop dat het goed komt
ik hoop echt dat het goed komt
op een normale manier
zo’n tinder-gebeuren

(c) Liesbet Grupping